این فصل معنای اعتماد به خدا در میدانهای تکلیف را نشان میدهد:
«ایمانشان را افزود و گفتند: خدا ما را بس است و چه نیکو وکیلی است» (آلعمران: ۱۷۳).
«پروردگارا، میان ما و قوم ما به حق داوری کن که تو بهترین داورانی» (اعراف: ۸۹).
دعاهای صبر، تثبیت و پیروزی: (بقره: ۲۵۰؛ آلعمران: ۱۴۷).
«پروردگارا، بر تو توکل کردیم و به سوی تو بازگشتیم و بازگشت به سوی توست» (ممتحنه: ۴).
توکل در اینجا رفتاری یاریرسان برای انجام فرضیه بیان است، نه جایگزین آن.